پیدا





حسین(ع) در نگاه سیاستمداران و نویسندگان بزرگ خارجی

درخواست حذف اطلاعات

حسین(ع) در نگاه سیاستمداران و نویسندگان بزرگ خارجی حسین (ع) شخصیتی محدود به یک مکان و یک مذهب و یک عده خاص نیست، بلکه ایشان با فداکاری های خویش درسی به تاریخ دادند که مذاهب دیگر نیز نتوانسته اند خاموش بمانند. به گزارش گروه ویژه نامه ماه محرم باشگاه خبرنگاران، حسین (ع) شخصیتی محدود به یک مکان و یک مذهب و یک عده خاص نیست، بلکه ایشان با فداکاری های خویش درسی به تاریخ دادند که مذاهب دیگر نیز نتوانسته اند خاموش بمانند و علما و داشمندان غیر مسلمان سخن های بسیاری در وصف حضرت حسین ابن علی (ع) به میان آورده اند. علاقه به حسین علیه السلام و احترام به حرکت ایشان در واقعه عاشورا مختص فرهنگ مسلمانان نیست. در همه ادیان می توان علاقه به او را پیدا کرد. در دین زرتشت هم افرادی را می توان پیدا کرد که در عاشورا به احترام حسین علیه السلام و حرکت او به سوگ می نشینند و یا در نشست های عزاداری شرکت می کنند. کم نیستند زرتشتیانی که همواره در دهه عاشورا به مساجد مسلمانان می روند و در مراسم آنها برای مظلومیت بزرگ شهید مسلمانان اشک می ریزند و در روز عاشورا به زنی برای این انسان آزاده می پردازد. در این نوشتار مختصر، سخنان تعدادى از بزرگان و متفکّران جهان را در این باره مى خوانید.
آنتوان بارا آنتوان بارا از جمله پژوهشگران ی است که در کتاب «حسین در شه یت» خود حقیقت شخصیت حسین (ع) را اینگونه بیان کرده است: "من در مورد زندگی و حرکت حسین(ع) بیشتر به بعد انقل شخصیت ایشان شیفته شده ام. آن حضرت در مرامنامه قیام خود اعلام می کند: "من از روی هوسرانی و خوش گذرانی و برای افساد و ستمگری قیام نکرده ام بلکه قیام من برای اصلاح در امت جدم و برای امر به معروف و نهی از منکر و حرکت براساس سیره جد و پدرم است." موسیو ماربین آلمانی ماربین، با تقدیر از حرکت حسین(ع)، قیام ایشان را نشانی از زوال ظلم و بیداد دانسته و اذعان می کند که حضرت اباعبدالله الحسین علیه السلام به دنیا نشان داد که اساس ستم هر چند عظیم باشد در برابر حق چون پرکاهی خواهد بود که بر باد خواهد رفت. این متفکر آلمانی در ادامه می افزاید، اگر انسان های با وجدان با نظر دقیق اوضاع و احوال آن دوره و پیشرفت مقاصد بنی امیه و وضع(حکومت) و دشمنی و عداوت آنها را با حق و حقیقت بنگرند، تصدیق خواهند کرد که حسین با قربانی عزیزترین افراد خود و با اثبات مظلومیت و حقانیت خود به دنیا درس فداکاری و جانباری آموخت و نام و یان را در تاریخ ثبت و در عالم بلند آوازه ساخت و اگر چنین حادثه جانگدازی پیش نیامده بود قطعاً به ح کنونی خود باقی نمی ماند و ممکن بود یک باره و یان محو و نابود گردند... رفتار ظالمانه بنی امیه و سلوک بیرحمانه آنان نسبت به اهل بیت حسین علیه السلام به اندازه ای در قلوب مسلمانان مؤثر افتاد که اثرش از کشته شدن حسن و همراهانش کمتر نبود. ماربین که شیفته شخصیت حسین علیه السلام در تمام ابعاد شده است اذعان می کند: تواضع ایشان در کنار روح انقل وی است. این دو خصیصه نمی تواند در یک شخص جمع شود. تواضع از صفات و ویژگی های برگزیدگان خداست. او در عین احساس عزت و و سرافرازی در برابر دشمنان، تواضع خاص خود را دارد. این بعد عظیمی است که از ویژگی به شمار می رود." مهاتما گاندى( استقلال هند) ماهاتما گ پرآوازه هند زندگی حسین(ع) را به دقت مطالعه کرده و قیام آن حضرت را سرلوحه خود قرار داده است. گ می گوید: من زندگى حسین علیه السلام، آن شهید بزرگ را به دقت خوانده‏ و توجه کافى به صفحات کربلا نموده ام و بر من روشن شده است که اگر هندوستان بخواهد یک کشور پیروز گردد، بایستى از سرمشق حسین پیروى کند.

محمد على جناح(قائد اعظم پا تان) جناح به قدری به دلبستگی داشت که شعارش در تأسیس پا تان، به کارگیری و قوانین ی بود و یکی از مولفه های استقلال خواهی او را تشکیل می داد. او دین را دین فردی نمی دانست و به ابعاد انسانی واجتماعی آن توجه داشت و حکومتی را می پسندید که هم نشانی از مدل دموکراسی را داشته باشد وهم احکام در آن جاری باشد. جناح که علاقه وافری به حسین(ع) داشت عشق را به ایشان اینگونه بیان می کند: "هیچ نمونه‏ اى از شجاعت، بهتر از آن که حسین(ع) از لحاظ فداکارى نشان داد در عالم پیدا نمی ‏شود. به عقیده من تمام مسلمین باید از سرمشق این شهیدى که خود را در سرزمین عراق قربان کرد پیروى نمایند.
چار دیکنز(نویسنده معروف انگلیسى) برجسته ترین رمان نویس عصر ویکتوریا و یک فعال اجتماعی توانمند بود. به عقیدهٔ جیمز جویس - نویسندهٔ بزرگ معاصر- از ش پیر به این سو، دیکنز تأثیر گذارترین نویسنده در زبان انگلیسی بوده است.
وی در پاسخ به انی که قیام حسین علیه السلام را مادی می پندارند این گونه پاسخ می دهد: اگر منظور حسین(ع)، جنگ در راه خواسته‏ هاى دنیایى بود، من نمی‏ فهمم چرا خواهران و ن و اطفالش به همراه او بودند؟ پس عقل چنین حکم می نماید که او فقط به خاطر ، فداکارى خویش را انجام داد.
توماس کارلایل(فیلسوف و مورخ انگلیسى) توماس کارلایل تاریخ دان شهیر اسکاتلندی در سوم دسامبر ۱۷۹۵ به دنیا آمد و مهم ترین اثر او تاریخ انقلاب کبیر فرانسه است . کارلایل در تاریخ نگاری انقلاب کرد و تالیفاتش را بدون پانوشت منتشر ساخت که امروز از آن ژورنالیستیک نویسی تاریخ نام می برند. او کت را در شرح حال نوشته است.
کارلایل بهترین درسى که از تراژدى کربلا می توان گرفت این، این است که حسین و یارانش ایمان استوار به خدا داشتند؛ آنان با عمل خود روشن د که تفوق عددى در جایى که حق با باطل روبرو می شود اهمیت ‏ندارد و پیروزى حسین با وجود اقلیتى که داشت، باعث شگفتى من است. ادوارد براون(مستشرق معروف انگلیسى) آیا قلبى پیدا می شود که وقتى درباره کربلا سخن می شنود، آغشته با حزن و درد نگردد؟! حتى غیر مسلمانان نیز نمی توانند پاکى روحى را که در این جنگ ى در تحت لواى آن انجام گرفت انکار کنند. واشنگتن ایروینگ(مورخ مشهور یى) ایروینگ، نویسنده و سیاست مدار یی، مقاله نویس، شاعر، سفرنامه نویس، زندگی نامه نویس و خالق داستان های کوتاه است که از این رو او را پدر داستان های کوتاه در ادبیات می دانند.
ایروینگ حسین(ع) را این گونه توصیف می کند: "براى حسین(ع) ممکن بود که زندگى خود را با تسلیم شدن بر اراده یزید نجات بخشد، لیکن مسئولیت پیشوا و نهضت بخش اجازه نمی ‏داد که او یزید را به عنوان خلیفه بشناسد. او به زودى خود را براى قبول هر ناراحتى و فشارى به منظور رها ساختن از چنگال بنى امیه آماده ساخت، و در زیر آفتاب سوزان سرزمین خشک، و در روى ریگ هاى تفتیده عربستان روح حسین فناناپذیر است. اى پهلوان و اى نمونه شجاعت و اى شهسوار من، اى حسین"!
توماس ماساریک ماراسیک پیروان حسین(ع) را مورد تمجید خود قرار داده و می گوید: گرچه کشیشان ما هم از ذکر مصائب حضرت ، مردم را متأثر می سازند، ولى آن شور و هیجانى که در پیروان حسین(ع) یافت می شود در پیروان یافت نخواهد شد و گویا سبب این باشد که مصائب در برابر مصائب حسین(ع) مانند پر کاهى است در مقابل یک کوه عظیم پیکر. موریس دوکبرى در کتاب خود با نام "فرهنگ عاشورا" می نویسد: در مجالس عزادارى گفته می شود که حسین(ع)، براى حفظ شرف و مردم و بزرگى مقام و مرتبه ، از جان و مال و فرزند گذشت و زیر بار استعمار و ماجراجویى یزید نرفت. پس بیایید ما هم شیوه او را سرمشق قرار داده از زیردستى استعمارگران خلاصى ی م و مرگ با عزت را بر زندگى با ذلت ترجیح دهیم. ماربین، نویسنده آلمانى(خاور شناس معروف) این فیلسوف و خاورشناس معروف آلمانی اذعان می کند که حسین(ع) با قربانى عزیزترین افراد خود و با اثبات مظلومیت و حقانیت خود، به دنیا درس فداکارى و جانبازى آموخت و نام و یان را در تاریخ ثبت و در عالم بلند آوازه ساخت. این سرباز رشید عالم به مردم دنیا نشان داد که ظلم و بیداد و ستمگرى پایدار نیست و بناى ستم هر چه در ظاهر عظیم و استوار باشد، ولی در برابر حق و حقیقت چون پر کاهى بر باد خواهد رفت.

جان استون
جان استون ایران شناس و نویسنده یی در مورد عشق به حسین علیه السلام می گوید: آیا انسانی یافت می شود چنین شخصیت نمونه ای را که تاکنون در هیچ دینی شبیه او متولد نشده را دوست نداشته باشد؟ او سومین مشعل دار بعد از جدش (ص) و پدرش المؤمنین است و در حفظ و پاسبانی از عقیده اش، خود را فدا کرد و اگر حسین (ع) قیام نمی کرد، منحرف گشته و پس از آن زاویه انحراف بزرگتر و شامل همه ادیان الهی می شد و دیگر بر روی زمین دینی باقی نمی ماند. به عقیده استون، در حقیقت حرکت حسین (ع) یک حرکت معنوی و برای جلوگیری از انحراف دین جدش (ص) بود. جوزف حرب جوزف حرب شاعر برجسته ی لبنان در بخشی از سروده خود می نویسد: «آقایان، یت من بدون حسین کامل نمی شود! و هر آیینی ـ چه آسمانی و چه غیر آسمانی ـ اگر مقامی حسینی نداشته باشد، دینی زمینی است که از بهشت آسمان کم بهره است». وی در این سروده با نثری شاعرانه و بسیار سنگین و زیبا از مصیبت سیدال با زمین کربلا سخن گفته است. این قطعه چنین آغاز می شود:

«ای کربلا، های گیاهان را بیفشان و از نرمبرگ پلیکانان و سپید بال کبوتران تار و پود کفنی فراهم ساز و پلک ها را تا عمق اشکخانه حفر کن. شب نزدیک شده و پیکر حسین این جمله آسمانی مشتاق خو آرام میان دو هلال از بال های فرشتگان است.»